من تمام هستی ام را در نبرد با سرنوشتدر تهاجم با زمانآتش زدم کشتممن بهار عشق را دیدم ولی باور نکردمیک کلام در جزوه هایم هیچ ننوشتممن ز مقصدها پی مقصودهای پوچ افتادمتا تمام خوب ها رفتن و خوبی ماند در یادممن به عشق منتظر ماندن همه صبر و قرارم رفتبهارم رفتعشقم مردیارم رفت...

رو در و دیوار این شهر همش از تو یادگاره.... توی این کوچه ی تاریک منو تنها نمیزاره.... یاد حرفای قشنگت که تو قلبم لونه میکرد... یاد دلتنگیه چشمات ک منو بهونه میکرد... ❤وجان❤

۱اسفند برام شد یه خاطره ی عمیق گوشه ی قلبم مگه میشه از یادم بره؟ خاطراتت بی هوا می آیندگاهی وسط یک فکر...گاهی وسط خیابان!!!سردم میکنند ، داغم می کنند، خاطراتت تمام نمی شوند...تمامم میکنن...

من دلم روشن است ...روزی تو از راه میرسی ،و کوچه بوی عطر تو را میگیرد ...دیوارها گل میدهند ،پنجرهها عاشق میشوند ...و خانهام خوشبخت !آن روزبرای تمام خستگیهایم ،یک صندلی روبهروی تو کافیست !

نگاهتو ازم نگیر صدام بزن پیش همه... پیش همه...کیه ندونه ما دوتا حواسمون پیش همه... پیش همه...

میچسبد در این بهارکنارِ این شکوفه هاکنارِ باران های بی قرار و ناگهانی اشیک فنجان چای "بهار نارنج"که کنارش آدمی از جنس عطرِ 'تیر' نشسته باشد...

صدای بارش باران شب ترانه ی توستغزل میانه ی شب گفتنم بهانه ی توست اگر که مانده ام امروز در میانه ی راهنتیجه ی غم سرشار و جاودانه ی توست زبان گشودم و گفتی سکوت کن که سکوتلبالب از سخن و بغض محرمانه ی ت

تو بارون که رفتی،شبم زیر و رو شدیه بغض شکسته،رفیق گلوم شدتو بارون که رفتی،دل باغچه پژمردتمام وجودم،توی آینه خط خوردهنوز وقتی بارون تو کوچه میبارهدلم غصه دارهدلم بی قرارهنه شب عاشقانه است،نه رویا قشنگه

یک نفر روزی آمد و تو را از تو گرفت،روز ها گذشت و خودت را بیشتر از یاد بردی و دیگر حواست به هیچ کجای عالم نبود... اما ناگهان میان آن خنده ها ،میان همان دوستت دارم هادست های او را گُم کردی،او مسافر بود

ز تمام بودنیهاتو همین از آن من باش که به غیر با تو بودندلم آرزو ندارد

نکند پاییز تویی؟!که درچهار فصل دلمپادشاهی میکنی...

زندگی قصه ی تلخی استـــــــــــــــــکه از آغازش بسکه آزرده شدمـــــچشم یه پــــــــایان دارمــــــــــمن فریبا متولد 30 آبانعاشق بارونم

واسـه چشمات پره شعـرم تـو دلیـل قصه هامی هـر نفس هم نـفسه تو مثـل غم تـوی صدامی نازکـم از تـو نوشتم گـل من تـرانه ای تو مـثل تنهایی عاشـق پر عاشقانه ای تو....+ نوشته شده در  هجدهم بهمن ۱۳۹۶ساعت 1:0  توسط فریبـا  |  Let's block ads! (Why?)

آرام باش...حوصله کن...آب های زودگذر،هیچ فصلی را نخواهند دیداز ریگ های ته جویبار شنیده اممهم نیست که مارااز ملاقات ماه و گفت و گوی بارانبازداشته اند .م